Lokalne porodice u blizini vulkana Tungurahua u Ekvadoru dobijaju maske i rastvor za oči od Adre, na zahtev nacionalnog Ministarstva zdravlja. Mnogi lokalni stavnovnici odlučili su da ne napuštaju porodično zemljište bez obzira na zahtev vlade da se evakuišu.

ADRA je u decembru 2011. delila maske za jednokratku upotrebu i rastvor za oči u otprilike 4,500 porodica koje žive u blizini ovog aktivnog vulkana u Ekvadoru.

Lokalni službenici proglasili su to područje opasnim po zdravlje i tražili su od stanovnika da se evakuišu, ali moge porodice odlučile su da ne napuštaju svoj dom. Ekvadorsko Ministarstvo zdravlja obratilo se Adri tražeći pomoć.

Maske za lice služe za smanjivanje udisanja čestica vulkanskog pepela iz vulkana Tungurahua, koji je ponovo postao aktivan krajem novembra 2011. godine. Kapi za oči pomoći će da se eliminiše snažno crvenilo i osećaj peckanja izazvan pepelom.

Tungurahua se nalazi otprilike 140 kilometara južno od prestonice Kvito. Bilo je stalno aktivan od 1999. godine, sa samo nekoliko erupcija.

Pre ove poslednje vulkanske erupcije, Adra je bila prisutna u području, učeći vođe zajednica tehnikama evakuacije i pripremanju za opasnost, kako bi se spasili život. Pored toga, Adra uči porodice kako da spreče nastanak bolesti koje izaziva vulkanski pepeo.

Izraelsko ministarstvo za turizam je početkom decembra 2011. godine otvorilo novu “Stazu Jevanđelja”, rutu dugačku oko 60 kilometara, koja će hrišćanskim turistima i hodočasnicima omogućiti da prate Isusove korake od Nazareta do Kapernauma, gde je obavljao najveći deo svoje službe u Galileji (Jevanđelje po Marku 6-9). Putem, koja prolazi kroz veoma važna hrišćanska sveta mesta kao što su Kana, Gora blaženstva, Magdala i Tabga, može da se putuje automobilom, biciklom ili peške. Izraelsko ministarstvo za turizam nada se da će staza značajno povećati hrišćanski turizam u Galilejskom području. “Velika je čast pozvati čitav hrišćanski svet da sledi Isusove korake i da hoda istim mestima kojima je i On hodao,” kaže ministar turizma Stas Misežnikov.

Novčići otkriveni ispod temelja Jerusalimskog zapadnog zida dokazuju da se Irod Veliki nije ni približio završavanju konstrukcije na zemljištu Hramske gore. Novčići, štampani oko 17. pre nove ere, sa imenom rimskog prokonzula Valerija Grata, nađeni su unutar ritualnog kupatila – mikve – iz ranijeg perioda, otprilike dve decenije nakon Irodove smrti. Otkriće potvrđuje izveštaj jevrejskog istoričara Josifa Flavija, koji beleži da je čitav kompleks završen tek za vreme vladavine Irodovog pra-praunuka, Agripe II, verovatno oko 50. godine nove ere. “Otkriće menja način na koji posmatramo konstrukciju,” kaže arheolog iz Izraelskih vlasti za starine, Eli Šukron. “Novčići pokazuju da je izgradnja hramske gore trajala mnogo duže nego što smo ranije mislili.”

Otvorenog srca i novčanika, slušaoci radija “Pozitivni život” (PLR) brzo su premostili oko 11,000 kilometara od Zapadne obale Sjedinjenih Država do Kambodže. Tokom trinaeste godišnje kampanje Pirinač za Kambodžu, koja je završena nedavno, više od 1000 slušalaca dalo je 200 150 dolara za kupovinu pirinča kako bi se nahranile porodice u zemlji koja je izmučena ratom, siromaštvom i glađu.

PLR je grupa od šest radio stanica u vlasništvu Hrišćanske adventističke crkve (Crkve adventista sedmog dana) i podržavajućih institucija u Pacifičkom severozapadu.

“U vreme kada je potreba u Kambodži veća nego ikada, porodica radija Pozitivni život sakupila je više pomoći nego ikada,” kaže Kevin Kruger, voditelj jednog popodnevnog programa. “Suma je dovoljna da se kupi 333 tone pirinča. To je dovoljno da se mesec dana hrani 13 320 porodica, ili više od 1000 porodica tokom čitave godine.”

Tokom trodnevne kampanje, dobrovoljci i studenti pridružili su se zaposlenima u radio stanicama. Takođe, u događaju su učestvovali i “Transform Azija” (Promenite Aziju) (www.transformasia.us) i “Mjusikanerijes” (www.musicianaries.org), partnerske organizacije koje pomažu u kupovini i podeli pirinča.

“Zahvaljujemo Bogu za Njegov neverovatni blagoslov,” rekao je Setan Li, predsednik “Transform Azija”.

“Jednostavno ne možemo da poverujemo koliko je sakupljeno,” kaže Li Majkls, predsednik Mjusikanerija. “Zahvalnost iz srca svima koji su pomogli.”

Pirinač će biti podeljen 2012. godine.

Saga o obezbeđivanju službenog crkvenog statusa u Mađarskoj nastavlja se i dalje, uprkos tome što su pobornici za versku slobodu nazvali ohrabrujućom vest da je krajem prošle godine Ustavni sud oborio državni kontroverzni Zakon o crkvama.

Pre te odluke, više od 300 manjinskih veroispovesti – među njima i Hrišćanska adventistička crkva (Crkva adventista sedmog dana) – trebalo je da 1. januara u Mađarskoj izgubi svoj legalni status, nakon čega bi morale da prođu kroz proces ponovnog podnošenja prijava.

U Novoj godini, te crkve suočavaju se sa sličnom situacijom.

Ustavni sud u državi odbacio je Zakon o crkvama samo na tehničkim osnovama, a 30. decembra mađarska većinska konzervativna stranka “lako” je ponovo predstavila u suštini isti zakon, koji je stupio na snagu 1. januara, kaže Dvejn Lesli, zakonski predstavnik Adventističke crkve u Vašingtonu.

Mađarski Parlament tvrdi da je zakon neophodan kako bi se iskorenili poslovi ili pojedinci koji se predstavljaju kao crkve samo da bi stekli prateća prava i privilegije. Šta više, većina vlade zadržava stav da zakon ne ugrožava versku slobodu. On “ne zabranjuje” bogosluženje prema bilo kojoj verskoj tradiciji, rekao je mađarski državni sekretar, Zoltan Kovač.

Kovač kaže da zakon samo navodi kako crkve mogu da steknu službeno priznanje “ako se pokažu kao dovoljno popularne.” Jedan od uslova je da crkva dokaže istoriju dugačku više decenija u zemlji i da ima više od 1000 vernika.

Mađarska vlada “trudi se da objasni internacionalnoj zajednici da ovo nije pitanje o ljudskim pravima,” kaže Ganoun Diop, predstavnik Adventističke crkve u Ujedinjenim Nacijama.

“Situacija u Mađarskoj je veoma složena i u pitanju je nekoliko problema, od ekonomskih do sudskih i zakonskih – a ispred svega toga nalazi se religija. Vlada smatra da je deregistracija crkava odgovor na ogromne probleme sa kojima se zemlja suočava,” kaže Diop.

Neki stručnjaci su čak predvideli dalju recesiju na horizontu Mađarske, dodaje on. “Moramo glasno da iznesemo našu zabrinutost zbog deregistracije crkava, ali šta god da kažemo o situaciji u Mađarskoj, moramo da budemo obazrivi i osetljivi prema kontekstu i suverenitetu Mađarske,” kaže Diop.

Mnogi članovi internacionalnih zajednica za versku slobodu smatraju da bez obzira za unutrašnje borbe zemlje, zakon predstavlja neželjene probleme za legitimne verske organizacije. “Sada ne samo što imamo objektivni standard o tome šta čini crkvu, već je takođe potrebno i dvotrećinsko izglasavanje u Parlamentu samo da bismo postali službena religija; smatramo da je to problematično,” kaže Lesli.

Trenutno 82 od otprilike 300 manjinskih religija deregistrovanih zbog novog zakona podnele su prijave za službeni status, a među njima se nalazi i Hrišćanska adventistička crkva, kažu službenici veroispovesti u Mađarskoj.

Analitičari verske slobode kažu da, prema novom zakonu, one crkve koje su već podnele molbu za status neće doživeti jaz u službenom priznanju. One će zadržati prethodno stanje dok se u Parlamentu razmatra odluka o njihovom konačnom statusu. Članovi Parlamenta su naglasili da će doneti odluku do kraja februara. Vođe crkve u Mađarskoj izveštavaju da “komunikacija sa vladom” nagoveštava da će Hrišćanska adventistička crkva vratiti svoj službeni crkveni status.

“Nadamo se da će neke crkve u Mađarskoj – uključujući Hrišćansku adventističku crkvu, koja u toj zemlji funkcioniše više od jednog veka – sledećeg meseca dobiti pozitivan odgovor,” kaže Džon Grac. “Ohrabrujemo vernike da se mole za versku slobodu u Mađarskoj, kako bi naša crkva, kao i druge, mogla da nastavi sa funkcionisanjem za dobro nacije, kao i u prošlosti,” dodaje on.

Izraelska vlada je sredinom novembra odobrila planove za novi muzej u Jerusalimu koji će biti posvećen Bibliji, biblijskom istraživanju i međuverskom dijalogu. Muzej, u kome će se nalaziti bašta skulptura, informativne biblijske postavke i izložbe koje će prikazivati svakodnevni život u biblijsko vreme, uglavnom će dobijati sredstva od neprofitne grupe Bajbl Veli, iako je ministar za finansije, Juval Steinic rekao da će novi muzej dobiti zemljište i građevinski prostor besplatno. Za muzej se razmatraju razna mesta, uključujući i područje u blizini Izraelskog muzeja i Muzeja Biblijske zemlje.

Prva knjiga Mojsijeva opisuje dugačko putovanja Avrama s njegovom porodicom iz Ura Haldejskog u južnoj Mesopotamiji do njihove konačne domovine u Hananu (1.Mojsijeva 12,5). Sada arheolozi i istraživači širom Bliskog Istoka pokušavaju da načine pešačke staze duže od 1000 kilometara koje povezuju Tursku, Siriju, Jordan, Zapadnu obalu i Izrael i koje će omogućiti svima – od turista do hodočasnika, da idu Avramovim putem. Iako oni koji stvaraju ovaj put ne pokušavaju da prate istorijske Avramove korake, oni se nadaju da će put dozvoliti turistima da se upoznaju sa Avramovim nasleđem i različitom prirodom i kulturama u kojima se izveštaj o Avramu – biblijska osnova za svetske tri velike monoteističke religije – razvijao.

Američka ambasada u Nigeriji neprestano upozorava amerikance na moguće napade u zemlji nakon najgoreg dana nasilja koje je izvršila teroristička grupa Boko Haram, a nasilje je obuhvatilo napade na najmanje sedam crkava i usmrtilo više od 100 ljudi. Nasilje između muslimana i hrišćana u ovoj rastrzanoj zemlji nije neobično, ali pretnje o napadima usmerenim protiv amerikanaca, koje su nekada bile retke, sada su sve češće.

Nasilje u severnoj Nigeriji započelo je 3. novembra kada je naoružani čovek upao u jednu crkvu u selu Tabak, pokrajina Kaduna, pri kraju večernjeg bogosluženja. Emanuel Malam, star 32. godine, student teologije koji je vodio bogosluženje, kaže da je govorio o Gospodnjoj večeri kada je naoružani čovek počeo da puca u crkvi – gađajući uglavnom žene i decu – ubijajući dvoje i ranjavajući najmanje 12, neke od njih kritično, uključujući i jedno osmogodišnje dete. 4. novembra drugi naoružani čovek napao je drugo obližnje selo, ubijajući jednog hrišćanina i ranjavajući drugog, prema Kompas Direkt Njuzu.

Istog dana, teroristi su napali druge dve severne pokrajine u seriji koordinisanih bombaških napada i napada s pucnjavom kada je ubijeno više od 150 ljudi.

Jedno novo istraživanje u časopisu Žurnal o religiji i zdravlju predlaže da, barem kod nekih žena određenih godina, postoji povezanost između optimizma i pohađanja bogosluženja.

“Pogledali smo verske običaje skoro 100 000 žena i, dopadalo vam se to ili ne, otkrili snažnu povezanost između odlaska u crkvu ili sinagogu ili bilo koju drugu kuću bogosluženja i pozitivnog pogleda na život,” kaže Eliezer Šnal, klinički profesor psihologije na Univerzitetu Ješiva.

Žene koje redovnije posećuju bogosluženja su 56 posto sklonije da imaju optimistički pogled na svet u odnosu na one koje to ne čine, takođe su 27 posto manje sklone da budu depresivne, otkriva ovo istraživanje koje se usmerilo na žene u post-menopauzi. Šnalovo istraživanje nikako nije prvo koje se bavi povezanošću između bogosluženja i sreće. Ali potvrđuje prethodni rad koji kao da pokazuje da su oni koji se bave bogosluženjima sposobniji za suočavanje za životom.

Prošla istraživanja su zapazila da se na bogosluženjima stvaraju prijateljstva, i da su ona, a ne samo bogosluženje, mnogo snažnije povezana sa srećom.

U jednom istraživanju iz 2010. godine, Čajun Lim, sociolog na Univerzitetu Viskonsin, otkrio je da ljudi koji kažu da idu u crkvu svake sedmice ali da tamo nemaju bliskih prijatelja nisu ništa srećniji od ljudi koji nikada ne idu u crkvu.

Manje od polovine dece u Indiji dobija obrazovanje. Mnoga su siročad koja žive u izuzetnom siromaštvu u sirotinjskim kvartovima u čitavoj zemlji. Jedna služba za podršku Hrišćanske adventističke crkve (Crkve adventista sedmog dana) u tom području ulaže u budućnost ove dece.

Ejsian Ejd (Asian Aid) gradi novo sirotište za sedamdesetoro siročadi koja trenutno žive u prenatrpanoj kući u predgrađu Bobilija u Indiji. Sirotište “Izlazak sunca”, koje treba da se otvori početkom sledeće godine, može da primi dvostruko više siročadi od sadašnjeg zdanja.

Dvanaest hektara zemlje koji pripadaju Izlasku sunca znače da sirotište može da uzgaja deo svoje hrane i da prodaje useve kako bi nešto zaradilo. Svako dete zasadiće leju sa povrćem kako bi naučili veštine baštovanstva i vrednost industrije, piše u članku koji je objavila ova služba.

Ustanovljena u Australiji pre 40 godina, Ejsian Ejd sada funkcioniše iz sedišta u Americi, u Koledždejlu u Tenesiju, pored sedišta u Vaučopi, Nju Saut Vels, Australija. Služba upravlja nad više od stotinu škola i sirotišta u Indiji, Nepalu, Bangladešu i Šrilanki. Kroz sponzorstvo, Ejsian Ejd šalje 8,500 dece u adventističke škole u tom području.

“Mi in ne dajemo samo obrazovanje, već ih upoznajemo sa Isusom,” kaže izvršni direktor Ejsian Ejda, Džim Reni. “Sponzorstvo je ustvari svakodnevna misionarska aktivnost. Ako neko želi da zna da li čini razliku na misionskom polju svakog dana, može to da sazna.”

Osnovno sponzorstvo pokriva školarinu deteta u lokalnoj adventistiškoj školi, a viši nivo sponzorstva obezbeđuje i sklonište i hranu.

Siročad u Indiji često je napuštena i odbačena od strane vlade, kaže Reni. U jednom nedavnom slučaju, sadašnje osoblje sirotišta “Izlazak sunca” probudilo se jednog jutra i pronašlo jedno dete vezano za stub u dvorištu.

“Ona je od male devojčice koja je bila prestrašena postala još jedno od vedre, vesele dece u “Izlasku sunca” koji se brine o njima. Bilo je uzbudljivo posmatrati promenu te male devojčice,” kaže Reni.

Ejsian Ejd služba nije ograničena samo na sponzorstvo. Služba takođe nadgleda brojne razvojne projekte, kao što su obezbeđivanje izvora čiste vode, pismenost, zanatstvo i obrazovanje za odrasle kao i medicinsku negu za siromašno stanovništvo, uključujući žene u Nepalu i kolonije gubavaca. Ejsian Ejd takođe pruža sklonište ženama koje su pobegle iz kanđži trgovaca ljudima.

“Ne možemo da rešimo sve ove probleme, ali imamo odgovornost, kao deo našeg misionskog rada, da pomognemo onima kojima je pomoć potrebna,” kaže Reni.